Mule na białym winie z trawą cytrynową

Pamiętam jak miałem te kilka lat. Chodziliśmy wtedy z kolegami nad staw, który znajdował się nieopodal. Od czasu do czasu woda wyrzucała na brzeg czarne muszle. Jak to dzieciak, byłem ciekawy co jest w środku. Otwierając muszlę nożem, nie byłem zadowolony z widoku. Pewne było to, że nie chciałbym tego zjeść. Musiało minąć te 20 lat zanim zabrałem się za nie na nowo.
Mule, Omułki, Muszle, czy jakkolwiek nazwiesz te żyjątka (Mytilus edulis) pływające w słonych wodach półkuli północnej, piękne nie są, ale są za to pyszne. Pewnie dlatego zaleca się picie wina do nich, by zapomnieć o ich szkaradzie. Same omułki też lubią pływać w winie, pewnie z tego samego powodu. Jak już tak interesujemy się ich zdaniem i losem, to musicie wiedzieć (pewnie żadna nowość dla Was), że mule muszą być żywe aby nadawały się do jedzenia. Nie jest to żaden fetysz i nie będziemy ich jeść żywych jak często robią Azjaci w ramach afrodyzjaku. Chodzi o to, że martwe bardzo szybko się psują i nie smakują dobrze. Jak sprawdzić czy żyją, dowiesz się tutaj.
Muszle najlepiej smakują duszone chwilę w białym winie. Można też dodać je do zupy, jak ja zrobiłem (zupa cebulowa z muszlami). Najpopularniejszy sposób to Moules marinière, czyli muszle zrobione z masłem, szalotkami, czosnkiem, białymi winem i pietruszką. Ja zainspirowany kuchnią Tajlandii (i okolic) zrobiłem mule (w białym winie, a jakże!) z dodatkiem świeżego imbiru i posiekanych rdzeni trawy cytrynowej. Zamiast pietruszki, sypnąłem solidnie świeżą kolendrą oraz podlałem mlekiem kokosowym. Palce lizać!!!!!